آیا توافق بین کارگر و کارفرما برای نپرداختن حق بیمه اعتبار قانونی دارد؟

آیا توافق بین کارگر و کارفرما برای نپرداختن حق بیمه اعتبار قانونی دارد؟

بر اساس ماده ۱۴۸ قانون کار، بیمه کردن کارگران یک تکلیف قانونی و اجباری برای تمامی کارفرمایان است. به گزارش ایلنا، بسیاری از کارفرمایان تصور می‌کنند اگر کارگر کتباً رضایت دهد که حق بیمه‌اش پرداخت نشود و مبلغ آن را به‌صورت نقدی دریافت کند، دیگر مسئولیتی متوجه آن‌ها نیست؛ اما واقعیت حقوقی کاملاً متفاوت است.

تله‌ای به نام «توافق شفاهی یا کتبی»

محمدرضا فرزعلیان، عضو هیئت مدیره کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان تهران، در این باره هشدار می‌دهد: «بسیاری از کارفرمایان در دامی می‌افتند که خودشان با توافق‌های غیرقانونی ساخته‌اند. طبق قانون، حتی اگر کارگر کتباً رضایت دهد که بیمه نمی‌خواهد، این توافق از نظر قانونی باطل و فاقد وجاهت است.»

عواقب سنگین نپرداختن حق بیمه برای کارفرما:

1. شکایت در آینده: کارگر می‌تواند حتی پس از ۱۰ سال، با ارائه مدارکی مثل فیش حقوقی، پرینت بانکی یا شهادت شهود، به اداره کار شکایت کرده و حقوق خود را مطالبه کند.
2. پرداخت به نرخ روز: کارفرما موظف است حق بیمه سال‌های گذشته را به قیمت و نرخ روز به سازمان تامین اجتماعی پرداخت کند.
3. جریمه‌های سنگین: طبق ماده ۱۸۳ قانون کار، کارفرمای خاطی علاوه بر پرداخت سهم بیمه خود و کارگر، به جریمه‌های نقدی سنگینی محکوم خواهد شد.
4. ضرر مضاعف: کارفرمایی که مبلغ بیمه را قبلاً روی حقوق به کارگر داده است، در صورت شکایت، دوباره باید همان مبالغ را به سازمان تامین اجتماعی پرداخت کند و وجوه قبلی پرداخت شده به کارگر، بابت بیمه محسوب نمی‌شود.

قانون کار بالاتر از قراردادهای فردی است

نکته کلیدی که تمامی صاحبان کسب‌وکار باید بدانند این است که «بیمه کارگر اجباری است». این یعنی نه کارفرما حق دارد کارگر را بدون بیمه به کار گیرد و نه کارگر مجاز است که درخواست عدم بیمه داشته باشد. 

توصیه نهایی:

برای پیشگیری از جریمه‌های گزاف و سوءاستفاده‌های احتمالی، از همان روز اول شروع به کار، نام کارگر را در لیست بیمه ثبت کنید. قانون کار بر هرگونه قرارداد یا توافق فردی ارجحیت دارد و هیچ راه گریزی برای نادیده گرفتن ماده ۱۴۸ وجود نخواهد داشت.